ระบอบเผด็จการทหาร คือ ระบอบเผด็จการที่คณะผู้นำฝ่ายทหารเป็นผู้ใช้อำนาจเผด็จการสำหรับเพื่อการปกครองโดยตรงหรือโดยอ้อม (ผ่านทางพลเรือนที่พวกตนส่งเสริม) รวมทั้งมักจะใช้กฎอัยการศึกหรือรัฐธรรมนูญที่คณะของตนเองผลิตขึ้นเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการปกครอง โดยทั่วไปคณะผู้นำทหารมักจะใช้อิทธิพลเผด็จการดูแลประเทศชั่วครั้งชั่วคราว ระหว่างที่ประเทศอยู่ในภาวะสงครามหรือภายหลังจากล้มเลิกระบบประชาธิปไตย โดยมีเป้าหมายเพื่อขจัดภัยคุกคามบางอย่างต่อความมั่นคงของรัฐ ส่วนใหญ่แล้วเมื่อสถานะการณ์ความวุ่นวายต่างๆสงบลง คณะผู้นำทางทหารก็ชอบอ้างต้นสายปลายเหตุต่างๆนานาเพื่อยึดอำนาจการปกครองประเทศต่อไปอีก ไม่ยินยอมที่จะคืนอำนาจกลับมาให้ราษฎรโดยง่าย ดังเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสหภาพพม่าในตอนนี้เป็นต้น แต่ถ้าว่าเมื่อเวลายิ่งผ่านเนิ่นนานออกไปความไม่ชอบใจในหมู่ประชาชนและแรงกดดันจากนานาประเทศ ก็จะมีผลให้คณะผู้นำทางทหารกุมอำนาจการปกครองไว้ไม่ได้ ท้ายที่สุดก็ควรต้องคืนอำนาจให้ประชาชน แม้กระนั้นกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ ในบางประเทศก็เกิดความโกลาหล มีการต่อสู้ระหว่างกำลังของราษฎรกับกำลังของรัฐบาลเผด็จการทหาร ซึ่งจากประวัติศาสตร์การขอร้องสิทธิเสรีภาพสำหรับการปกครองที่ผ่านมา มักจะจบลงโดยความมีชัยเป็นของฝ่ายราษฎร ดังเช่นเหตุการณ์ซึ่งเกิดขึ้นที่โรมาเนีย ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นต้น แบบอย่างของการปกครองแบบเผด็จการทหาร ดังเช่น การปกครองของประเทศญี่ปุ่นระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 อันเป็นระยะที่พลเอกโตโจและคณะนายทหารใช้อิทธิพลเผด็จการสำหรับการดูแล หรือการปกครองของไทยระหว่างที่ไม่มีรัฐธรรมนูญ ในระหว่างวันที่ 20 เดือนตุลาคม 2501 ถึงวันที่ 20 เดือนมิถุนายน 2511 อำนาจการปกครองประเทศตกอยู่ภายใต้อำนาจบังคับของคณะปฏิวัติ ซึ่งนำโดย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ แล้วก็จอมพลถนอม กิตติขจร ส่วนในขณะนี้(พุทธศักราช 2541) ก็มี เป็นต้นว่า การปกครองของสหภาพพม่าภายใต้การนำของพลเอกตาน ส่วย เป็นต้น

สนับสนุนการจัดทำโดย เล่นง่าย จ่ายจริง คลิกw88